II wojna światowa W sierpniu 1939 roku została powołana do służby wojskowej w funkcji przełożonej służby sanitarnej. Po 1 września przedostała się do Warszawy, gdzie pracowała w szpitalu wojskowym. Na początku października 1939 roku została zaprzysiężona w Warszawie do SZP-ZWZ-AK. Przyjęła pseudonim Zawadzka. Uruchomiła trasę kurierską z Generalnej Gubernii na tereny zajęte przez Armię Czerwoną. W listopadzie tego została wysłana przez Tokarzewskiego ze Lwowa do Wilna, będącego pod władzą litewską. Z tamtejszymi strukturami konspiracyjnymi ustaliła granice obszarów i zasady łączności. Pełniła funkcję kurierki m.in. na linii Warszawa–Lwów i innych. Wielokrotnie przekraczała granicę między terenem okupacji niemieckiej i radzieckiej z pocztą dowódców Polskiego Państwa Podziemnego.

W grudniu 1939 roku wpadła w ręce służb radzieckich, jednak została po kilku dniach zwolniona. 15 maja 1940 roku w czasie realizacji kolejnego zadania kurierskiego została zatrzymana w Narolu przez NKWD. Udało jej się zniszczyć korespondencję konspiracyjną. Została uwięziona w Rawie Ruskiej, a następnie we lwowskich „Brygidkach”. W wyniku procesu urządzonego w Kijowie została skazana na 15 lat łagru i deportowana do łagrów w Kazachstanie. Odbywała karę w łagrach Karabasu, Karagandy i Bedoska.