Larsen sumiennie pracuje i stara się osiągać najlepsze wyniki. Pewnego dnia państwo proszą go o zdobycie szczepów cudownych jabłoni i grusz. Okazuje się, że owoce, które tak ich zachwyciły, pochodzą z ich własnego ogrodu. Ogrodnik przynosi dowód na piśmie. Jego owoce zaczynają być wysyłane do znajomych w kraju i za granicą. Po pewnym czasie państwo znowu proszą o nasiona wyjątkowych melonów z królewskiego stołu. Larsen z dumą wyjawia, że te melony również pochodzą z ich własnego ogrodu. Państwo nie mogą w to uwierzyć, ale ponownie dostają pisemne potwierdzenie. Zaczynają obawiać się, aby Larsen nie zaczął mieć zbyt wysokiego mniemania o sobie.
Gdy Larsen przynosi przepiękną niebieską kwiatową kompozycję, państwo są zachwyceni. Okazuje się jednak, że kwiatem jest zwykła karczochowa główka, co zawstydza gospodarzy przed księżniczką. Księżniczka docenia odkrycie piękna w zwykłej roślinie i postanawia wstawiać karczochy do swych komnat.
Jesienią podczas burzy wiatr wywraca stare drzewa. To smuci właścicieli, ale cieszy ogrodnika. Larsen tworzy nową, piękną część ogrodu, wykorzystując rodzime rośliny i zakładając flagę i zimowy karmnik dla ptaków w okresie Bożego Narodzenia.