Po prawej stronie umieszczono postacie towarzyszące Urbanowi IV: kapłanów (wśród nich został rozpoznany Raffaele Sansoni Riario), lektykarzy oraz żołnierzy z Gwardii Szwajcarskiej. Urban IV i chroniąca go Gwardia Szwajcarska wykazują skupienie i spokój. Na dole po lewej stronie znajdują się kobiety. Jedna z nich trzyma w ramionach dziecię i słucha sąsiadki, relacjonującej wypadek, który zdarzył się na ołtarzu. Ze względu na to, że na dole ściany znajduje się wycięcie, Rafael namalował po bokach stopnie, które pozwoliły umiejscowić ołtarz na podwyższeniu. W porównaniu do innych fresków z Stanza di Eliodoro Rafael zastosował bogatszą paletę barw, nie stroniąc od czerwieni, żółcieni, błękitów i soczystej zieleni. Ze względu na zastosowanie odmiennej kolorystyki podejrzewano, że pracując nad freskiem Rafael współpracował z pewnym malarzem z Wenecji. Wśród malarzy weneckich typowano m.in. Sebastiana del Piombo i Lorenza Lotto.
Dzieło zostało opisane przez Vasariego w Żywotach najsławniejszych malarzy, rzeźbiarzy i architektów.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Freski Rafaela Kategoria:Freski w Watykanie