Przechował się jego obraz jako osoby posiadającej wyjątkową znajomość „niemal każdej dziedziny wiedzy i udzielającej lekcji de omni re scibili et quibusdam aliis”, obojętnie czy była to kwestia przedmuzułmańskich walk Arabów; przedmuzułmańskiej poezji; arabskiej genealogii; wojennych ekspedycji (maghāzī), słów i czynów Mahometa; koranicznej egzegezy czy kwestii prawnych, takich jak rytuały pielgrzymki, dział udziałów spadkowych (fara'id) oraz legalne decyzje kalifów Abu Bakra, Umara i Usmana. Ta niemal prorocka wiedza jest wyjaśniana przez jego przynależność do rodu Abbasydów.
Został zapamiętany przede wszystkim jako pierwszy profesjonalny komentator Koranu, chociaż nie jest do końca jasne, czy sporządził jakiś pisemny komentarz, czy tylko ustnie komentował Koran. Wyrażenie tafsir pozostaje dwuznaczne, zaś jego komentarze zachowały się jedynie u innych autorów (m.in. w tafsirze At-Tabariego). Metoda Ibn Abbasa jest typowo filologiczna i polega na objaśnianiu znaczeń trudnych wyrazów w Koranie, przy czym często towarzyszą im cytaty z poezji arabskiej, której był świetnym znawcą. Stąd „mówi się często o Ibn al-Abbasie jako o pierwszym arabskim filologu”.