Kutry rozwijały prędkość do 20 węzłów. Niekiedy można spotkać się z informacją, że kutry osiągały jedynie 18 węzłów, lecz uzależnione to było zastosowanego układu napędowego. Załogę stanowiło czterech marynarzy, zaś na pokładzie były w stanie przewieźć do 40 żołnierzy desantu. Uzbrojenie stanowiły dwa karabiny maszynowe Ksp58 oraz jedno 20-milimetrowe działko automatyczne Oerlikona. Jednostki dysponowały również radarem nawigacyjnym PN-847. Był w stanie wykrywać obiektyw nawodne na maksymalnej odległości 46 kilometrów.
Służba thumb|lewo|Kuter TpbS 241 w 1965 roku Pierwsze kutry weszły do służby w Svenska marinen w 1960 roku. Część egzemplarzy trafiło również w końcowym okresie służby do Hemvärnet – szwedzkiej obrony terytorialnej. Szwedzka flota zaczęła wycofywać kutry ze służby już w latach 90. XX wieku, zaś obrona terytorialna eksploatowała pojedyncze egzemplarze jeszcze do okolic 2010 roku. Kury 200-båt zostały zastąpione przez nowocześniejsze jednostki typu Stridsbåt 90E oraz Stridsbåt 90H. Wiele jednostek zostało przejętych przez cywilnych użytkowników, gdzie używano ich w roli łodzi turystycznych. Niektóre trafiły do firm zajmujących się eskortą statków handlowych przez rejony aktywności piratów, między innymi na Morzu Czerwonym i Oceanie Indyjskim.
Przypisy
Transportbåt Större