A. Nadolny, Polskie duszpasterstwo w Austrii 1801–1945, Lublin 1994, s. 164–170, 269–282, tu s. 168..
Wybuch I wojny światowej uniemożliwił realizację projektów Mehoffera (według jego projektu wykonano jedynie kratę zamykającą wejście do kaplicy), a konieczność dalszych prac remontowych kościoła i późniejsze trudności finansowe odsunęły wykonanie malowideł aż do roku 1930, kiedy to zamówienie to skierowano do J. H. Rosena. Był to już drugi przypadek (obok dekoracji malarskiej katedry ormiańskiej we Lwowie), gdy Rosen zastąpił Mehoffera – po wieloletnich pertraktacjach z zamawiającym (dotyczących przede wszystkim kwestii wynagrodzenia krakowskiego malarza). Jadwiga Mehofferowa pisała z goryczą: „Mehoffer nie przeczuwał, że gdyby w tej chwili szczęśliwego natchnienia mógł był się zrzec polichromii armeńskiej na rzecz Axentowicza, byłby sobie oszczędził przez kilkanaście lat trwających przyszłych starć i zbędnych układów i wreszcie dotkliwego zawodu, jakiego doznał po wykonaniu niezużytkowanego dużego obrazu «Msza na Kahlenbergu». Obraz ten, jak i dekoracja katedry ormiańskiej poszły na marne z powodu podobnych sobie powodów oszczędnościowych. Artyści polscy słusznie uskarżali się na zwykłe sposoby robienia dobrego interesu, gdy wchodziły w grę zamówienia z zakresu sztuki.