Twórczość Babicz rozpoczął twórczość poetycką w młodości, pierwsze utwory opublikował w 1913 r. Zainspirowany ideami Oświecenia, jego pisarstwo odzwierciedlało wzrost baszkirskiej świadomości narodowej (np. programowy wiersz „Dla narodu”, 1914; „Czekam”, 1916). Był cenionym improwizatorem, satyrykiem i humorystą (ballada „Pluskwa”, poemat „Gazazil”, epigramaty „Kitabennas”). Jego jedyny zbiór wydany za życia, „Błękitne pieśni. Młody Baszkortostan” (1918), opisywał wydarzenia rewolucyjne. Słynne „Posłanie do naodu baszkirskiego” (1919), wydane w formie ulotki, odegrało istotną rolę w ruchu narodowym.
Znaczenie Oryginalna twórczość Szajchzady Babicza wywarła duży wpływ na dalszy rozwój literatury baszkirskiej. Jest uznawany za jednego z klasyków poezji narodowej Baszkirów.
Wybrane dzieła Ej, kitap! (O, książko!, 1912) Bechetchezmen / Böchethiem (Nieszczęsny ja, 1912) Chalqym ösön / Chałkym esen (Dla narodu, 1914) Kötäm (Czekam, 1916) Qandala (Pluskwa, ballada) Ğazazil (Gazazil, poemat) Kitabennas (cykl epigramatów) Źäñgär jyrðar. Jäš Başqortostan (Błękitne pieśni. Młody Baszkortostan, 1918) Başqort chałkyna kile chitap (Posłanie do narodu baszkirskiego, 1919)
Przypisy
Kategoria:Baszkirscy poeci Kategoria:Baszkirscy pisarze Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1919 Kategoria:Uczestnicy wojny domowej w Rosji Kategoria:Ofiary zabójstw w Rosji