Przy zasięgu pocisku przekraczającym 200 km, znacznie zwiększa to wielkość „no-escape zone”, strefy w której nie jest możliwe bądź jest bardzo trudne uniknięcie przez cel trafienia za pomocą wykonywanych przez niego manewrów defensywnychRadosław Ditrich: F-35 zyskał groźną broń, [on line]How Capable is Europe’s Meteor Missile, [on line]Stefano D'Urso: F-35 Flies for the First Time with Meteor, [on line]. Pociski te używają naprowadzania radarowego-aktywnego w paśmie X z możliwością wymiany danych z samolotami z których zostały wystrzelone lub z innymi źródłami danych (np. samoloty AWACS). Według informacji MBDA, pociski Meteor dysponują największą energią kinetyczną w końcowej fazie lotu i największą no-escape zone z wszystkich znanych pocisków tej klasy, wynoszącą około 60 kmTom Dunlop: Air The Meteor Missile, [on line]. Według innych źródeł no-escape zone tych pocisków wynosi 70 km, znacznie przewyższając w tym zakresie amerykańskie pociski AIM-120 AMRAAM.