Bernardyna we Wrocławiu (1935–1937), a na zlecenie konserwatora zabytków prowincji dolnośląskiej Günthera Grundmanna przygotował projekty kolorystyczne fasad domów na rynkach w Jeleniej Górze (1938) i Kłodzku (1939). W 1944 r. pracował nad obrazem ołtarzowym dla kościoła w Szklarskiej Porębie, ale zdążył wykonać jedynie szkice kompozycji wzorowanej na Madonnie pod jodłami Lucasa Cranacha na tle Karkonoszy. Oprócz malarstwa ściennego uprawiał także malarstwo sztalugowe i karykaturę prasową. Jego uczniem był malarz Ernst Lange.
Po zakończeniu wojny pozostał we Wrocławiu niemal dwa lata, restaurując do 1946 r. freski w kościele uniwersyteckim. W latach 1948–1949 kierował konserwacją fresków Giambattisty Tiepola z klatki schodowej i sali cesarskiej pałacu arcybiskupiego w Würzburgu oraz fresków Jacopa Amigoniego w pałacu Schleißheim w Monachium.
Od początku lat 1930. prowadził także działalność konserwatorską na Dolnym Śląsku, m.in.: