W rekomendacji do naczelnego dowództwa odnośnie jego nominacji na to stanowisko podkreślono jego dobre stosunki z węgierskimi władzami cywilnymi. W 1905 roku zrezygnował ze stanowiska ze względu na stan zdrowia i przeszedł w stan spoczynku. Po przejściu na emeryturę uczestniczył, jako cywilny konsultant, w przygotowywaniu reformy austro-węgierskiej artylerii, którą zainicjował minister wojny Heinrich von Pitreich.
Odznaczenia Odznaczenia gen. von Lobkowitza to między innymi: Order Złotego Runa Krzyż Wielki Orderu Leopolda Kawaler Orderu Korony Żelaznej I klasy Kawaler Orderu Korony Żelaznej III klasy z dekoracją wojenną Krzyż Zasługi Wojskowej z dekoracją wojenną Medal Zasługi Wojskowej na czerwonej wstędze Medal Wojenny Srebrny Medal Jubileuszowy Pamiątkowy Dworski Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii Odznaka za Służbę Wojskową II klasy Order Świętego Aleksandra Newskiego w brylantach (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny II klasy w brylantach (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Stanisława I klasy z koroną (Imperium Rosyjskie) Order Orła Czarnego (Prusy) Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego (Prusy) Order Królewski Korony II klasy w brylantach (Prusy) Krzyż Wielki Orderu Gwiazdy Rumunii (Rumunia) Krzyż Wielki Orderu Danebroga (Dania) Order Lwa i Słońca I klasy (Persja) Komandor