Jako gospodarz i duszpasterz, szczególną troską otaczał swoją rodzinną miejscowość – Chełmsko Śląskie, znane z tradycji tkactwa chałupniczego i charakterystycznych domków tkaczy, zwanych „Dwunastoma Apostołami”. Miejscowość ta wyjątkowo dotkliwie odczuła skutki upadku rzemiosła, dlatego Keilich podejmował działania mające na celu wsparcie lokalnej ludności. Jednocześnie kontynuował rozwój infrastruktury klasztornej. W latach 1788–1792 zlecił budowę nowego skrzydła klasztornego, które miało funkcjonalnie uzupełnić dotychczasowy kompleks. Projekt powierzono Johannowi Georgowi Rudolphowi z Opola, architektowi znanemu m.in. z budowy cesarskiego pałacu w Cieplicach. Nowa zabudowa, choć solidna i dostosowana do potrzeb wspólnoty, już odbiegała od barokowego przepychu wcześniejszych realizacji. Zamiast tradycyjnych kamieniarskich zdobień dominowały sztukaterie i malowidła ścienne, co odzwierciedlało zarówno zmieniające się gusta końca XVIII w., jak i wymogi oszczędnościowe wynikające z trudnej sytuacji finansowej opactwa. Opat Keilich zrealizował także szereg innych budowli dla krzeszowskiego opactwa. W 1788 r. według jego projektu powstała plebania w Witkowie Śląskim. W 1791 r. zaprojektował i nadzorował budowę letniej rezydencji prałata w Ulanowicach (obecnie dzielnica Lubawki), a w 1794 r. prawdopodobnie także domu w Kochanowie.