Gwary Mazowsza bliższego – zespół gwar języka polskiego zaliczający się do dialektu mazowieckiego. Są używane w południowej, centralnej i zachodniej części Mazowsza. Od XX w. w dialektologii obszar ten, ze względu na swoiste cechy językowe i uwarunkowania historyczne, określany jest mianem Mazowsza bliższego (starszego). Choć dialekt mazowiecki był określany jako najbardziej odrębny spośród dialektów polskich m.in. przez Kazimierza Nitscha, Mazowsze bliższe, jako obszar o stosunkowo wczesnym osadnictwie, poddawany w latach późniejszych dużym wpływom cywilizacyjnym, charakteryzuje się gwarą mniej archaiczną od chociażby gwar kurpiowskich i gwar Mazowsza dalszego.

Gwary Mazowsza bliższego graniczą od północy z gwarami Mazowsza dalszego (nowszego), od zachodu z gwarami chełmińsko-dobrzyńskimi i gwarami łowickimi (księżackimi). Na południe od linii Białobrzegi-Kock przechodzą w gwary pogranicza Mazowsza (małopolsko-mazowieckie pogranicze językowe). Oprócz terenów historycznego Mazowsza, do Mazowsza bliższego zaliczana jest również ziemia łukowska.

Obecnie gwara tej części Mazowsza ulega silnym wpływom polszczyzny literackiej, tracąc swoje charakterystyczne cechy, przede wszystkim fonetyczne lub jest całkowicie wypierana przez polszczyznę literacką.