W południowo-zachodniej części Mazowsza bliższego, w sąsiedztwie księstwa łowickiego (na południowy zachód od Białobrzegów i Mszczonowa), zachowano twarde tematy w 1 os. l.p. czasu przeszłego czasowników grzebać, skubać (gžebe, skube). Na skutek wyrównania analogicznego taki typ odmiany obowiązuje również w czasownikach typu złapać, łamać, kopać (zu̯ape, zu̯ame).

Samogłoski Inna niż w języku ogólnym może być realizacja fonemu y. Badania Anny Basary z lat 60. XX w. wykazały na całym Mazowszu zachowanie w pewnym stopniu jego wymowy jako ı (samogłoska pośrednia między i a y). W Bledzewie zanotowała: mogl'iśmy, pošedbym, Syb'il'ii̯o obok bıu̯o, vısu̯åu̯, vǫsı, pšıńde. Udział form z ı w gwarze swoich informatorów z tej wsi oceniła ogólnie na 74%. Największy był po spółgłoskach r, š, ž, č, ǯ, a najmniejszy (lecz wciąż większy niż ½ przypadków) po s, z oraz po spółgłoskach wargowych. Marginalny już udział miała wówczas wymowa y jako i, jeszcze za czasów badań Kazimierza Nitscha uważana za ogólną w gwarach mazowieckich. W tym samym Bledzewie Basara zapisała 7 przykładów takiego typu wymowy (χf'ita, vii̯eχåu̯, visok'e, siberek, saperi, fšistk'iχ, ṭšimåu̯) stanowiące 2% wszystkich wystąpień fonemu y.