Znajdująca się w sąsiedztwie wolnostojąca krypta grobowa nawiązuje do stylu neoklasycystycznego, charakteryzującego się geometryczną prostotą, symetrią i umiarem. Budowla została wzniesiona w całości z regularnie dociętych bloków piaskowca, a jej ściany wieńczy wydatny, profilowany gzyms biegnący wokół całego obiektu tuż pod linią dachu. O przeznaczeniu i funkcjonalnym charakterze budowli świadczą zachowane w przyziemiu lufciki, czyli małe otwory wentylacyjne typowe dla dziewiętnastowiecznych murowanych grobowców, mające na celu zapewnienie niezbędnej cyrkulacji powietrza wewnątrz komory grobowej. Oba obiekty stanowią spójny przykład wiejskiej architektury sepulkralnej, wykorzystującej tradycyjne dla regionu materiały budowlane.
Historia Wieś była w większości zamieszkiwana przez ewangelików. W 1925 r. liczyła 395 mieszkańców, z czego 366 wyznawało ewangelicyzm. W 1939 r. liczba mieszkańców wzrosła do 405, a większość nadal była wyznawcami tej religii.