Zachowały się ślady historycznego układu grobów (datowanego najprawdopodobniej na koniec XIX w. – najstarsza czytelna data na fragmencie nagrobka to 1898 r.), a także pozostałości dzwonnicyW latach 50. XX w. ówczesny proboszcz parafii Piotra i Pawła, ks. Mieczysław Krzemiński (1913–1991), w obawie przed kradzieżą postanowił przewieźć dwa dzwony z cmentarza niemieckiego w Janiszowie do kościoła Piotra i Pawła w Kamiennej Górze, gdzie umieścił je pod wieżą. Wkrótce przeniesiono je do kościoła Matki Bożej Różańcowej, gdzie zawieszono je na wieży. W 1942 r. trzy dzwony zostały zabrane na potrzeby II wojny światowej, a w 1954 r. ostatni z nich przewieziono do Warszawy. Zawieszenie dzwonów na wieży ograniczyło ich słyszalność. W 1979 r. podjęto decyzję o przeniesieniu dzwonów na wzgórek przy kościele, gdzie zawieszono je na metalowej konstrukcji. Pod dzwonami wylano głębokie fundamenty, doprowadzono elektryczność oraz zainstalowano mechaniczny system uruchamiania. Zob. Ks. Stanisław Książek, Parafia Matki Bożej Różańcowej w Kamiennej Górze w latach 1966-2006, Kamienna Góra 2009, s. 91 - 92. oraz grobowca.