Po dowiedzeniu się 31 lipca o zesłaniu na Wyspę Świętej Heleny, Napoleon został przeniesiony 7 sierpnia 1815 roku na okręt HMS Northumberland, którym popłynął na wyspę, co trwało dwa miesiące i siedem dni.
Święta Helena to wyspa wulkaniczna położona 1900 kilometrów na zachód od kontynentu afrykańskiego na południowym Oceanie Atlantyckim. Jej izolacja i strome czarne klify, których wysokość waha się od 200 do 300 metrów, uczyniły ją miejscem łatwym do obserwowania i obrony. Wyspa znajdowała się w posiadaniu Brytyjskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej, a nie państwa brytyjskiego, które musiało ją w tym celu wydzierżawić.
15 października 1815 roku HMS Northumberland zakotwiczył u wybrzeży Wyspy Świętej Heleny. Następnego dnia Napoleon wysiadł. Obecni byli również między innymi wielki marszałek dworu cesarskiego Henri Gratien Bertrand i jego żona Fanny, generał Gaspard Gourgaud, Emmanuel de Las Cases, generał Charles Tristan de Montholon i jego żona Albine, Louis-Étienne Saint-Denis (znany również jako „mameluk Ali”), Jean Baptiste Cipriani, Louis Joseph Marchand i Jean-Noël Santini. 17 października Napoleon tymczasowo zamieszkał w pawilonie Briars, u rodziny Balcombe, oczekując na przygotowanie stałego miejsca zamieszkania w Longwood House, co miało zająć siedem tygodni.