Łzawnik drobnozarodnikowy (Dacrymyces microsporus P. Karst.) – gatunek grzybów z rodziny łzawnikowatych (Dacrymycetaceae).

Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Dacrymyces, Dacrymycetaceae, Dacrymycetales, Incertae sedis, Dacrymycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Po raz pierwszy opisał go Petter Adolf Karsten w 1889 roku w Finlandii. Wskazał holotyp. Według Index Fungorum jest to takson niepewny. Nazwę polską zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r.

Morfologia Owocniki Występują w rozproszeniu lub grupowo, czasami zrastając się z sobą, mają kształt małżowaty do mocno cylindrycznego, osadzone są często na szypułkach. Kapelusz wklęsły lub pofałdowany, półkulisty, bladożółty, miękkochrzęstny do twardożelatynowego, o wysokości 1–1,5 mm i średnicy 1–2 mm. Płonne części owocników pokryte prostymi lub rozgałęzionymi, cylindrycznymi, septowanymi, bezbarwnymi, cienkościennymi, brzeżnymi strzępkami. Wewnętrzne strzępki rozgałęzione, cienkościenne, galaretowate, septowane, bezbarwne, o średnicy 2–4 μm, bez sprzążek. Hymenium ograniczone do górnej powierzchni kapelusza. Probazydia 27,5–42,5 × 3,5–4,5 μm, cylindryczne do maczugowatych, później podczas przekształcania się w podstawki rozwidlające się.