Kowal z Taszkentu, Shaakhmed Shamakhmudov i jego żona Bakhri, którzy adoptowali i wychowali 15 sierot, zyskali szeroką popularność w całym kraju.
Według niektórych zachodnich historyków w ramach ewakuacji mieszczą się także przymusowe deportacje „podejrzanych” narodów w czasie II wojny światowej, które władze radzieckie postrzegały jako potencjalne źródło rekruta dla armii wroga.
Kierunki ewakuacji Spośród 1523 dużych przedsiębiorstw, które przeniesiono na głębokie tyły, 667 ewakuowano na Ural, 244 na Syberię Zachodnią, 78 na Syberię Wschodnią, 308 do Azji Środkowej i Kazachstanu, a 226 na tereny Powołża. Ewakuowano wszystkie fabryki czołgów, samolotów, amunicji i broni, 150 fabryk maszyn, 94 przedsiębiorstwa metalurgiczne i 40 przedsiębiorstw elektrotechnicznych.
Ewakuacja dóbr kultury Ewakuacja muzeów z zachodnich obszarów ZSRR rozpoczęła się już pierwszego dnia wojny. Pracownicy muzeów często działali na własną rękę, wybierając najcenniejsze eksponaty ze zbiorów, poszukując transportu i uzyskując zgodę na ewakuację. Stało się to osobistym osiągnięciem wielu pracowników kultury.