Morfologia Owocniki O grubości 50–100 µm, małe, rozpostarte i rozproszone, czasami zlewające się, ale nie tworzące dużych płatów. Powierzchnia gładka lub gruzełkowata, kredowa, biała lub szarawa, mniej lub bardziej spękana, brzeg określony. Cechy mikroskopowe; System strzępkowy monomityczny. Strzępki cienkościenne, wąskie (o średnicy 1–2 µm), bez sprzążek. Kontekst wypełniony materią krystaliczną, co bardzo utrudnia badanie. Występują nibywstawki, u niektórych okazów liczne, ale zwykle rzadkie, maczugowate, 30–40 × 10 µm, z wierzchołkowym cienkościennym wyrostkiem. Dendrohyfidy liczne, cienkościenne, o średnicy ok. 1 µm, bogato rozgałęzione, całkowicie pokryte materią krystaliczną. Podstawki szeroko zgrubiałe do półkolistych lub cylindrycznie wydłużone, 30–40 (–60) × 8–10 µm, z 4 sterygmami, o długości ok. 10 µm. Zarodniki podłużne do półcylindrycznych, o długości dwa lub więcej razy większej od szerokości, 12–15 (–17) × 6–7 µm, z gładką, nieco pogrubioną ścianą, na ogół nieamyloidalne, rzadko słabo, ale nieregularnie amyloidalne. Gatunki podobne Drzewkostrzępka wąskozarodnikowa różni się od drzewkostrzępki klonowej (Dendrothele acerina) praktycznie tylko kształtem zarodników. Wydaje się, że owocnik jest grubszy i jeszcze bardziej kredowy niż u D. acerina. Od drzewkostrzępki porostowatej (D.