Mieczysław Franciszek Grzegorz Dratwa (ur. 26 listopada 1894 w Chróstowie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – kapitan artylerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Konstantego i Kornelii z Sołtysińskich, urodzony 26 listopada 1894 w Chróstowie, w ówczesnym powiecie inowrocławskim rejencji bydgoskiej. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach armii niemieckiej, a następnie wziął udział w powstaniu wielkopolskim.

19 stycznia 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w artylerii, w grupie oficerów byłej armii niemieckiej. Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 17 pułku artylerii polowej w Gnieźnie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 12. lokatą w korpusie oficerów artylerii. 31 marca 1924 prezydent RP nadał mu stopień kapitana ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1923 i 9. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W lipcu 1930 został przeniesiony do 26 pułku artylerii polowej w Skierniewicach na stanowisko dowódcy I dywizjonu. Od 26 lutego 1931 do 1 maja 1933 pełnił obowiązki kwatermistrza pułku, a następnie został przeniesiony do 26 Dywizji Piechoty w Skierniewicach na stanowisko II oficera sztabu.