Jacqueline Felice de Almania (wł. Jacobina Felice· łac. Jacoba Felicie), (fl. 1322) – wczesnośredniowieczna lekarka z Paryża we Francji, która została postawiona przed sądem w 1322 r. za nielegalną praktykę lekarską. Pochodziła najprawdopodobniej z Florencji we Włoszech.
Jacqueline razem z Trotulą z Salerno są najwcześniejszymi udokumentowanymi przypadkami Zjawiska Matyldy.
Kariera Jacqueline urodziła się w wybitnej francuskiej rodzinie żydowskiej. Nazywając siebie “nobilis mulier domino Jacoba” (w dosłownym tłumaczeniu: szlachetna kobieta, Lord Jacoba), co wskazywało, że pochodziła z wysokiej klasy społecznej, Jacqueline Felice de Almania była znana jako specjalistka ds. zdrowia, lecząca zarówno mężczyzn, jak i kobiety z różnych schorzeń. Miała reputację osoby, która osiągała dobre wyniki dzięki swoim metodom leczenia. Donoszono, że osoby kierowano do niej, jeśli ich poprzednie leczenie gorączki, paraliżu lub innych schorzeń zawiodło. Osoby zgłaszały się do niej również po pomoc medyczną, gdy licencjonowani lekarze nie leczyli ich schorzeń.