Wiele scen z filmu zostało nakręconych w autentycznych plenerach (Ramsgate, Liverpool Street Station, Londyn, Loseley Park w Guildford, baza lotnicza RAF w Northolt, Gibraltarze i jego okolicach, Algierze, Tangerze i w Benalmádenie k. Malagi). W filmie wykorzystano również zdjęcia z wojennych kronik filmowych.
Po uroczystej premierze, film zyskał bardzo pozytywne recenzje krytyków. Film odniósł spory sukces finansowy na rynku brytyjskim. W listopadzie 1958 w londyńskim Warner Theatre film obejrzał sam Montgomery (przez zgromadzoną na seansie publiczność został mylnie rozpoznany jako swój sobowtór – Clifton James). Po latach British Film Institute plasuje go w piątce najważniejszych brytyjskich filmów szpiegowskich. Przez krytyków i historyków kina uważany jest za jeden z najlepszych brytyjskich filmów wojennych. W styczniu 1959 roku, za sprawą NTA film "wszedł" na rynek amerykański i kanadyjski. Był promowany na specjalnych seansach z udziałem Cliftona Jamesa. Zyskał sobie bardzo przychylne recenzje krytyków. Ten sam dystrybutor rozpowszechniał go wcześniej we Francji i Holandii, a następnie w krajach Ameryki Łacińskiej i Dalekiego Wschodu.
W Polsce film miał swoją premierę jesienią 1963 roku. Był wyświetlany z polskojęzyczną wersją dubbingową w reż. Marii Olejniczak. Zyskał przychylne recenzje.