Po ukończeniu studiów pracował jako nauczyciel wychowania fizycznego Collegium Marianum w Pelplinie, równolegle uzyskał stopień podporucznika rezerwy WP.
W sierpniu 1939 został powołany do Pułku Piechoty w Gniewie, walczył ze swoim oddziałem m.in. pod Łowiczem. 19 września po sforsowaniu Bzury, przebijając się z niemieckiego okrążenia dostał się do niewoli, początkowo do obozu przejściowego Osterode, późną jesienią 1939 roku został przeniesiony do oflagu II C Woldenberg, w którym przebywał do wyzwolenia w 1945. W obozie zaangażował się w stworzenie i działalność Koła Wychowawców Fizycznych, był współorganizatorem turniejów, pokazów i rozgrywek sportowych, m.in. współorganizował olimpiadę w 1944.
Był szermierzem, jeszcze na studiach, jako zawodnik klubu Legia, odnosił sukcesy w kraju i za granicą, później był trenerem. Po II wojnie światowej zainicjował powołanie sekcji szermierczej Legii i był jej wieloletnim kierownikiem. Pracował w wydawnictwie Sport i Turystyka, prowadząc dział arystyczny. Był autorem wielu książek o tematyce sportowej.