Dziewczyna, która podeptała chleb (, współ. ) – baśń literacka autorstwa Hansa Christiana Andersena, wydana po raz pierwszy w 1859 roku.

Historia Można powiedzieć o czterech aspektach interpretacyjnych zauważanych przez literaturoznawców w andersenowskiej baśni o Dziewczynie, która podeptała chleb: moralnym, religijnym, psychoanalitycznym i kulturowym.

Utwór jest przykładem literackiej adaptacji motywów ludowych, które pisarz przekształcił w moralistyczną opowieść z elementami chrześcijańskimi i psychoanalitycznymi. Autor oparł się na znanej sobie opowieści ludowej, która istniała w formie ballady, choć nie zachowały się jej drukowane wersje. W pierwotnej wersji dziewczyna, aby nie zabrudzić butów, staje na bochenku chleba, co prowadzi do jej ukarania: chleb zamienia się w kamień i wciąga ją do bagna, gdzie znika. Andersen, znając tę historię, postanowił ją rozwinąć, dodając wątek odkupienia. Odzwierciedla to jego twórcze podejście do tradycyjnych motywów znane z innych baśni pisarza. Intencje autora zostały wyrażone i zachowały się w jego osobistych notatkach.