Przemieszczanie się tamaryn białowąsych wskazuje, że pamiętają one, gdzie znajdują się zasobne w owoce drzewa. W badaniach z 1984 porą deszczową ssaki te odwiedzały dziennie średnio 13 drzew oddalonych od siebie o niecałe 150 m, skupiając się na od 4 do 11 osobnikach owocującego właśnie gatunku, i w 70% przemieszczały się w kierunku najbliższego drzewa.

Zwierzę żyje w grupach, podobnie jak i inne pazurkowcowate. Grupa taka obejmuje od 3 do 10–11 osobników, najczęściej jednak 5–6. Liczba osobników dorosłych wynosi od 2 do 6, a stosunek samców do samic wynosi 1,4. Badania w Urucu wykazały liczebność od 8 do 10 osobników, z czego do 5 dorosłych samców i jedna, góra dwie dorosłe samice. Jeżeli występuje ta ostatnia sytuacja, zazwyczaj samice te nie są w tym samym wieku i tylko jedna przystępuje do rozrodu. Grupa jest w miarę stała, a przedłużająca gatunek para utrzymuje się przez 4–5 lat, niekiedy nawet do 7. Niekiedy jednak do grupy dołączają lub odłączają się od niej pewne osobniki. Zdarza się to zwłaszcza, kiedy ginie członek dominującej pary. Grupa może też rozpaść się z powodu swej nadmiernej liczebności. Niemające szans na rozród osobniki mogą wyemigrować, tworząc własne grupy bądź też przyłączając się do innych.