Budynek bramy zachodniej opactwa w Krzeszowie – główna brama wjazdowa do zespołu klasztornego, o charakterze warownym, wzniesiona w XVI wieku, przebudowana w XVIII wieku. Obiekt wpisany jest do rejestru zabytków jako integralna część Pomnika Historii.
Historia Brama zachodniaSłownik geografii turystycznej Sudetów, red. M. Staffa, t. 8: Kotlina Kamiennogórska, Wrocław 1997, s. 186., pierwotnie wzniesiona w okresie średniowiecza, została przebudowana w XVIII wieku, podczas barokowej rozbudowy zespołu klasztornego opactwa w Krzeszowie. Została ona wzniesiona jako część monumentalnego założenia, mającego na celu podkreślenie znaczenia zakonu cysterskiego oraz jego pozycji religijnej i gospodarczej. W średniowiecznej formie brama pełniła funkcje obronne i komunikacyjne, natomiast po przebudowie, w XVIII wieku, stała się elementem reprezentacyjnym, prowadzącym na dziedziniec kościelny i klasztorny. Nad przejazdem bramy znajdowała się kaplica Świętej Rodziny, która była integralną częścią obiektu.
Po sekularyzacji dóbr klasztornych w 1810 roku obiekt przeszedł na własność państwa pruskiego. Obecnie należy do diecezji legnickiejH. Dziurla, Krzeszów – europejska perła baroku, Legnica 2001, s. 9..