Pozostawiło to bombowiec tylko z dwoma karabinami w górnej wieżyczce i jednym z trzech przednich karabinów (spośród 11 dostępnych) do obrony. Wielu członków załogi odniosło obrażenia: tylny strzelec, Eckenrode, zginął przez bezpośrednie trafienie pociskiem armatnim, podczas gdy Yelesanko został ciężko ranny w nogę odłamkami, Blackford cierpiał na odmrożenie stóp z powodu zwarcia przewodów grzewczych w jego kombinezonie, Pechout został trafiony w oko pociskiem armatnim, a Brown został ranny w prawe ramię. Strzykawki z morfiną przewożone na pokładzie również zamarzły, co utrudniło załodze udzielanie pierwszej pomocy, radio zostało zniszczone, a zewnętrzne poszycie bombowca poważnie uszkodzone. Cudem wszyscy oprócz Eckenrode’a przeżyli. Załoga omawiała możliwość wyskoczenia z samolotu na spadochronach, ale zdała sobie sprawę, że Yelesanko nie będzie w stanie bezpiecznie wylądować z powodu swojego urazu. Nie chcąc zostawić go w samolocie na pewną śmierć, zdecydowali się lecieć dalej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Walka powietrzna Charliego Browna i Franza Stiglera · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.