Karapaks jest niski, szarobeżowy ze słabo zaznaczonymi jaśniejszymi liniami rozchodzącymi się promieniście. Jamka karapaksu jest głęboka i poprzeczna. Szczękoczułki są szarobeżowe ze złocistymi elementami na wierzchu i mają po od 8 do 11 zębów na krawędziach bruzd. Na tylno-bocznej powierzchni szczękoczułka leży skopula z dobrze wykształconych szczecinek pierzastych o funkcji strydulacyjnej, współpracująca z niepodzieloną skopulą podobnych szczecinek na przednio-bocznej powierzchni krętarza nogogłaszczka. Kuspuli na wardze dolnej jest od kilkunastu do niespełna 30, podczas gdy na szczękach między 90 a 140. Sternum jest szarobeżowe. Barwa odnóży jest szarobeżowa, na wierzchu ze złocistym odcieniem. Skopule na nadstopiach i stopach pary od pierwszej do trzeciej są niepodzielone. Na ostatniej parze stóp są częściowo, a na ostatniej parze nadstopi całkowicie podzielone wzdłużnym pasmem sztywnych szczecinek. U samca goleń odnóża pierwszej pary ma hak zbudowany z długiej apofizy prowentralnej dystalnej, zaopatrzonej w długi, zakrzywiony i przednio-brzuszno sterczący kolec.