Przeszedł na chrześcijaństwo.
Był członkiem zarządu Towarzystwa Krzewienia Nauk Judaistycznych w Polsce, Centralnego Komitetu Pomocy Żydom Miasta Warszawy, Towarzystwa Popierania Rolnictwa „Toporol” i Centrali Kas Pożyczek Bezprocentowych oraz działaczem Centralnego Komitetu dla Antyhitlerowskiej Akcji Gospodarczej.
Po wybuchu II wojny światowej, w październiku 1939 roku został członkiem pierwszego składu warszawskiego Judenratu. Pracował w kierownictwie Wydziału Budżetowo-Finansowego oraz w Wydziale Emigracyjnym, biurze statystycznym i biurze rejestracji do prac przymusowych. W listopadzie 1939 roku został na krótko aresztowany. Po przejęciu fabryki „Henryków” w niemiecki zarząd komisaryczny pozostał w niej na stanowisku kierownika.
W kwietniu 1940 roku został członkiem Rady Społecznej przy Joincie. Od lipca 1940 roku mieszkał przy ulicy Waliców 6. We wrześniu tego samego roku na wniosek Adama Czerniakowa objął funkcję przewodniczącego Żydowskiego Komitetu Opiekuńczego Miejskiego w Warszawie, w którym kierował także wydziałami organizacyjnym, personalnym i rachuby. W styczniu 1941 roku został przewodniczącym Komisji dla Spraw Przesiedleńców, w związku z czym często zaniedbywał swoje obowiązki w ramach ŻKOM. Podczas Akcji Dożywiania Ludności w czerwcu 1941 roku był członkiem Komisji Dyspozycyjnej.