Helena i Dymitr mieli rzekomo sprzyjać stronnictwu bojarskiemu, co nie znajduje jednak potwierdzenia w źródłach, mogli także sprzyjać stronnictwu twerskiemu.
Ostatecznie stronnictwo Heleny zyskało przewagę i 4 stycznia 1498 roku jej syn został koronowany przez jego dziadka Iwana III na wielkiego księcia w soborze Wniebowstąpienia Pańskiego. Iwan III uczynił go de facto współrządcą, gdyż nie abdykował. Po raz pierwszy podczas jego koronacji wykorzystano regalia pochodzące z tzw. darów Monomacha, tj. barmy i czapkę Monomacha. Koronacja Dymitra na cara była spowodowana popadnięciem Zofii i Wasyla w niełaskę, która trwała od pierwszej połowy 1497 roku do 21 marca 1499 roku, kiedy to Iwan III utytułował Wasyla wielkim księciem nowogrodzkim i pskowskim. Niełaska ta mogła być spowodowana wpływami na dworze heretyków, którym sprzyjała Helena (zaliczano ją do zwolenników herezji judaizantów – żidowstwujuszczich, herezji nowogrodzkiej), a późniejsze utytułowanie Wasyla było wymierzone przeciwko heretykom nowogrodzkim. Według innej teorii Iwan III podejrzewał, że Zofia i jej syn Wasyl nastawali na życie Dymitra, przez co odsunął ich od siebie w 1498 roku. Latopis Nikonowski (zob. Powieść minionych lat) podaje, że Wasyl miał być nakłoniony do zamachu na przyrodniego bratanka Dymitra.