Karapaks jest u samca niski, ubarwiony szaro lub czarno z metalicznie złotymi krawędziami i pasami rozchodzącymi się promieniście. U samicy jest wysklepiony w części głowowej, ubarwiony szaro lub czarno z ciemną maską wokół wzgórka ocznego oraz z rozchodzącymi się promieniście złocistymi paskami. Jamka karapaksu ma postać poprzecznej szczeliny. Szczękoczułki są szare lub czarne, u samców mają od 9 do 12, a u samic od 11 do 24 zębów na przedniej krawędzi bruzdy. Na tylno-bocznej powierzchni szczękoczułka leży duża skopula z dobrze wykształconych szczecinek pierzastych o funkcji strydulacyjnej, współpracująca z niepodzieloną skopulą podobnych szczecinek na przednio-bocznej powierzchni krętarza nogogłaszczka; u dużych okazów pierzaste szczecinki występować mogą jeszcze w nasadowej części przednio-bocznej powierzchni uda nogogłaszczka. Kuspuli na wardze dolnej jest 50–60, podczas gdy na szczękach około setki. W przeciwieństwie do podobnego skrzydłowarga myszowatego w odsiebnej części przednio-bocznej krawędzi szczęki brak jest szeregu grubych szczecin. Kolor sternum i bioder jest ciemnoszary do czarnego. Barwa nogogłaszczków i odnóży jest szara lub czarna z bladożółtymi stawami, u samca ponadto z metalicznie złotymi krętarzami.