Rozprawa XI O obrzezaniu – jedna z 23 rozpraw Afrahata, wczesnochrześcijańskiego pisarza z kręgu dziedzictwa syryjskiego. Powstała na przełomie lat 343/344 n.e. Tekst liturgiczny, znajdujący się w Liturgii Godzin, przeznaczony na środę I tygodnia Wielkiego Postu.
Dziedzictwo wschodnich Kościołów języka syryjskiego Do dziedzictwa wschodnich Kościołów języka syryjskiego zaliczamy teksty napisane w środowisku judeochrześcijańskim, które znajdowało się poza oddziaływaniem kultury grecko-rzymskiej. Dzieła te były spisane w języku syryjskim (syriackim), czyli w dialekcie języka aramejskiego używanego przez wczesnych chrześcijan, należących do grupy ludzi posługujących się językami semickimiA. Uciecha, Afrahat, Mędrzec Perski – stan badań, w: Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne 33 (2000) s. 25..
Literatura syryjska rozwijała się już od połowy II wieku i była bardzo mocno zakorzeniona w tekstach Pisma Świętego. Dość wcześnie powstały syryjskie przekłady Biblii m.in. Peszitta, czy Diatessaron Tacjana, a także inne przekłady oraz komentarze np. Komentarz do Diatessaronu św. Efrema SyryjczykaM. Starowieyski, Znaczenie literatury chrześcijańskiego wschodu dla studium patrologii, w: Vox Patrum 26 (2008) t. 52, s. 1013.