do twórczości Mickiewicza czy Miłoszahttps://www.artpapier.com/index.php?page=artykul&wydanie=468&artykul=9502.
W recenzji tomu Widać nóż Rafał Derda zwraca uwagę na umiejętność autora do operowania obrazem oraz lapidarność jego poetyki. Podkreśla, że wiersze Wróblewskiego często rezygnują z rozbudowanej fabuły, koncentrując się na pojedynczych, sugestywnych scenach i detalach codzienności. Derda zauważa również prostotę tych utworów, które – mimo antyerudycyjnego charakteru i dosadności języka – zachowują liryczność. Wskazywana jest także obecność motywów natury i pejzaży wschodniej Polski oraz świadome ograniczanie środków wyrazu, określone jako „błogosławiona redukcja”https://poledwumiesiecznik.com/nr-9/rafal-derda-poezja-wystarczajaca/.
Znaczenie twórczości Wróblewski należy do grona tych poetów współczesnych, którzy unikają zarówno formalnego eksperymentu dla samego eksperymentu, jak i publicystycznej, krzykliwej poezji zaangażowanej.