18 grudnia wysłał telegram:
Oddziały zaporowe były wykorzystywane przez bolszewików również do egzekwowania kontroli nad rekwizycjami żywności na obszarach kontrolowanych przez Armię Czerwoną w ramach polityki komunizmu wojennego, co przyniosło im nienawiść rosyjskiej ludności cywilnej.
W 1919 roku 612 „twardych” dezerterów z ogólnej liczby 837 000 uchylających się od poboru i dezerterów zostało straconych zgodnie z zarządzeniami Trockiego. Według Orlando Figesa „większość dezerterów (większość zarejestrowanych jako „słabowolni”) została przekazana władzom wojskowym i uformowana w nowe jednostki w celu przeniesienia do jednej z armii tyłowych lub bezpośrednio na front”. Nawet ci zarejestrowani jako „twardzi” dezerterzy zostali przywróceni do szeregów, gdy zapotrzebowanie na posiłki stało się rozpaczliwe”. Figes zauważył również, że Armia Czerwona wprowadzała tygodniowe amnestie, aby okresowo zakazać stosowania środków karnych przeciwko dezerterom, co doprowadziło do dobrowolnego powrotu 98 000 – 132 000 dezerterów do armii.