Wyrób miedzianych naczyń w Lahıc – tradycyjna praktyka wytwarzania i użytkowania wyrobów z miedzi kultywowana przez społeczność zamieszkującą miejscowość Lahıc, w rejonie İsmayıllı, w północnym Azerbejdżanie.
W 2015 roku podczas odbywającej się w Windhuku 10. sesji Międzyrządowego Komitetu ds. Ochrony Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego tradycja wpisana została na listę reprezentatywną niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO. Nazwa wpisu w języku angielskim to Copper craftsmanship of Lahij, natomiast w języku azerbejdżańskim – Lahıc qəsəbəsinin misgərlik sənəti.
Charakterystyka thumb|left|Rzemieślnik podczas pracy (2023) Miejscowość Lahıc położona jest na lewym brzegu rzeki na południowych stokach Wielkiego Kaukazu, na wysokości 1375 m n.p.m. Pod względem administracyjnym tworzy gminę w rejonie İsmayıllı, w północnym Azerbejdżanie. Jej mieszkańcy posługują się językiem tackim, który spokrewniony jest z językiem perskim.
Proces produkcji naczyń z miedzi koordynuje mistrz kotlarski () pochodzący z jednej z kilkunastu rodzin, w których wiedza i umiejętności przekazywane są z pokolenia na pokolenie. Ma on swojego pomocnika, najczęściej syna, który podczas pracy uczy się tradycyjnego rzemiosła.