Silesia S-4 – polski jednomiejscowy samolot sportowy w układzie górnopłatu typu parasol z lat 20. XX wieku, zaprojektowany przez braci Edwarda i Wojciecha Soporów, zbudowany w ich warsztacie (Pierwszej Śląskiej Fabryce Samolotów) w Chorzowie. Oblatany w czerwcu 1925 roku samolot z powodu dużej masy miał słabe osiągi, chociaż był nieco lepszy od poprzedniej konstrukcji braci Soporów, S-3. Jedyny egzemplarz uległ katastrofie w czerwcu 1931 roku.
Historia i użycie Doświadczenia zebrane podczas budowy i eksploatacji samolotu Silesia S-3 zostały uwzględnione przy konstruowaniu kolejnego modelu braci Edwarda i Wojciecha Soporów, jakim był Silesia S-4. Przyjęty układ konstrukcyjny – górnopłat typu parasol – zainspirowany był produkowanym w tym okresie seryjnie w Niemczech samolotem sportowym Stahlwerk-Mark R.III. Projekt maszyny powstał w 1924 roku, a jego budowę ukończono w maju 1925 roku, wykorzystując silnik z uszkodzonego S-3. S-4 został oblatany w czerwcu 1925 roku przez pilota Kloska. W tym samym miesiącu samolot został zademonstrowany przedstawicielom 23. Pułku Piechoty, a po tym wykonał kilkanaście lotów (w tym propagandowych przeprowadzonych nad miastami śląskimi z okazji Tygodnia Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, m.in. z Michajłowic do Świętochłowic).