System może być również wyposażony w dodatkowe ładunki, takie jak laserowy wskaźnik celu czy przekaźnik komunikacyjny. Wyposażenie może być przenoszone w komorze w kadłubie lub podwieszone pod skrzydłem. Podczas lotu dron nawiguje po zaprogramowanej trasie, operator ma możliwość przejęcia nad nim kontroli w dowolnym momencie i ręcznego sterowania. Lądowanie odbywa z dokładnością do 25 m od wyznaczonego miejsca, na okrętach poprzez złapanie drona w sieć. Konstrukcja Pumy może ulec rozcaleniu w miejscach łączeń poszczególnych elementów w celu zminimalizowania uszkodzeń. W wersji Puma 3 AE zastosowano wodoszczelny kadłub, który pozwala unosić się dronowi na powierzchni wody.
Wersje mały|Stanowisko kontroli lotu W trakcie opracowania konstrukcji powstały jej wersje: RQ-20A Puma AE – wersja podstawowa, RQ-20B Puma AE Block 2 – wersja z lżejszym kadłubem, mocniejszym napędem i systemem Mantis i45, Puma 3 AE – wersja przeznaczona do operacji morskich, zdolna do lądowania na wodzie, Puma LE (Long Endurance)– wersja o wydłużonym czasie lotu do 5,5 godziny, Solar Puma – eksperymentalna wersja z ogniwami słonecznymi, osiągająca do 9 godzin lotu.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Amerykańskie bezzałogowe statki powietrzne Kategoria:AeroVironment