Praca przewodnicka i ratownictwo Z początkiem lat 50. Stanisław podjął pracę w Zakopiańskiej Wytwórni Nart, a następnie w prowadzonej przez Ryszarda Wawrę straży narciarskiej na Kasprowym Wierchu. Pełnił dyżury także na Gubałówce, Kalatówkach czy Hali Gąsienicowej. 11 marca 1955 złożył przyrzeczenie ratownika TOPR. W 1956 roku odbył szkolenie teoretyczno-skałkowe Oddziałowej Sekcji Alpinizmu PTTK w Zakopanem, które prowadzili dr Jerzy Hajdukiewicz i Eugeniusz Strzeboński.
Jako ratownik prowadził wczasy wędrowne w Tatrach razem z Mieczysławem Górką. Przechodzili z turystami wiele szlaków, wędrowali od schroniska do schroniska, nocując w każdej dolinie po kilka dni. Właśnie wtedy jego ojciec chrzestny i poeta ludowy, Jan Fedro, oraz znany instruktor przewodnictwa, Kazimierz Dziób, namówili go do złożenia egzaminów przewodnickich. W 1956 roku zdał egzamin przewodnicki i uzyskał uprawnienia Przewodnika Tatrzańskiego (III klasy) oraz odznakę przewodnicką nr 28.
W 1960 roku rozpoczął pracę w Wojskowym Domu Wypoczynkowym w Kościelisku. Na początku każdego turnusu wypoczynkowego zapraszał wczasowiczów na pokaz kolorowych przeźroczy, na których utrwalił piękno Tatr. Opowiadał o miejscach, w które później zabierał turystów na górskie wycieczki.