Opera mugam jest sceniczną opowieścią muzyczną wystawianą w aktach. Utwór składa się z partii wokalnych i instrumentalnych, śpiewakom towarzyszy orkiestra, a obok partii solowych występują też ansamblowe. Tak jak opera barokowa opierała się na figurach retorycznych związanych z afektami, tak opera mugam wyraża emocje za pomocą tradycyjnych środków muzycznych. Ekspresyjne solowe partie wokalne są improwizowane przez śpiewaka w ramach ustalonego mugamu. Partie Madżnuna zawierają wiele ornamentów wokalnych, oddających jego szaleńczą miłość i duchowe uniesienia, jak sega w romantycznych fragmentach, czy szusztar wyrażający smutek w najbardziej przejmujących chwilach. Dla widzów europejskich dzieło może być trudne w odbiorze z uwagi na egzotyczną odmienność w sposobie narracji, środkach wyrazu, skalach, czy emisji głosu.
Orkiestracja Hajibeyova również łączy elementy tradycyjne i klasyczne. Prapremierowa orkiestra miała dość skromną obsadę: składała się głównie ze smyczków, a w scenach mugamowych śpiewakom towarzyszył tradycyjny instrument strunowy – tar.