Ładownia jednostki mogła wariantowo pomieścić: pięć czołgów średnich lub lekkich T-54A, T-55, T-34/85, PT-76; cztery czołgi ciężkie IS-2; pięć samobieżnych dział przeciwlotniczych ZSU-57-2; pięć transporterów opancerzonych TOPAS, BTR-60P; cztery transportery pływające , PTS; dziewięć samochodów ciężarowych ZiŁ-151; 19 samochodów terenowych GAZ-69; trzy haubice kalibru 122 mm wraz z trzema ciągnikami artyleryjskimi ATS-1; trzy haubicoarmaty kalibru 152 mm wraz z trzema ciągnikami artyleryjskimi ATS-1.
Oprócz sprzętu okręt mógł przewozić od 20 do 200 żołnierzy desantu, a 21 z nich miało zapewnione miejsca sypialne.
Załoga okrętu składała się z 42 osób – 4 oficerów, 14 podoficerów i 24 marynarzy.
Służba thumb|left|Polskie okręty desantowe proj. 770D podczas ćwiczeń Okręt został przekazany Marynarce Wojennej 20 lipca 1964 roku. 2 sierpnia 1964 roku w porcie wojennym Świnoujście odbyła się uroczystość wcielenia do służby ORP „San”, z przydziałem do miejscowej Flotylli Okrętów Desantowych, na mocy rozkazu dowódcy MW numer 051/org. z 27 lipca tego roku. Jednostka otrzymała numer burtowy 894. Pierwszym dowódcą „Sanu” został por. mar. Stanisław Karpiński. W momencie wejścia do służby jednostka nie miała zamontowanego stanowiska armat AK-230 ani radaru kierowania ogniem MR-104 „Ryś”.