Na strzępkach w hymenium obecne sprzążki. Gatunki podobne Dzwonkówka infułowata charakteryzuje się stożkowatym kapeluszem, nagim, chrzęstnym trzonem, dość małymi zarodnikami i lekko inkrustowanymi ściankami strzępek,. Dzwonkówka niewielka (Entoloma solstitiale) jest bardzo podobna, ale ma wyraźny pigment wewnątrzkomórkowy.
Występowanie i siedlisko W Europie podano liczne stanowiska i jest tutaj szeroko rozprzestrzeniony. Poza Europą występuje w Ameryce Północnej i Południowej, Afryce i Azji. Gatunek rzadki. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył 10 stanowisk, w późniejszych latach podano wiele następnych. Najbardziej aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Grzyb naziemny, prawdopodobnie mykoryzowy. Występuje wśród traw w lasach pod drzewami iglastymi (świerk pospolity, sosna zwyczajna). Owocniki pojedynczo lub w małych grupach na słabo nawożonych trawiastych terenach, zwykle na słabo kwaśnej glebie ubogiej w próchnicę, ale występują również na zasadowej glebie na kserofitycznych terenach trawiastych.
Przypisy
Kategoria:Dzwonkówkowate Kategoria:Mykobiota Polski