Docierają do wielkiego miasta z marmurowym zamkiem królewskim. Zatrzymują się w karczmie, by się przygotować przed wejściem do miasta. Karczmarz opowiada o złej księżniczce, która każe zalotnikom odgadnąć trzy zagadki, a w razie porażki skazuje ich na śmierć. Johannes, oburzony okrucieństwem księżniczki, mówi, że zasługuje na karę. Ludzie wiwatują, gdy księżniczka przejeżdża na białym koniu w złotej szacie, otoczona dwunastoma pannami na czarnych koniach, choć jej uroda przewyższa jej stroje. Johannes czerwieni się na widok księżniczki, która przypomina mu dziewczynę z jego snu, i zakochuje się w niej, nie wierząc, że jest złą czarownicą.
Pomimo ostrzeżeń towarzysza podróży i innych, chłopak, pełen optymizmu, przygotowuje się i udaje na zamek, by spróbować szczęścia. Stary król wita Johannesa, ale płacze, dowiedziawszy się, że jest on kolejnym zalotnikiem, bojąc się o jego los. Król prowadzi chłopca do ogrodu księżniczki, gdzie w drzewach wiszą szkielety niefortunnych zalotników, ostrzegając go przed niebezpieczeństwem. Johannes, niezrażony, całuje króla w rękę i wyraża pewność, że zdobędzie księżniczkę, którą bardzo kocha. Księżniczka przybywa z damami, wita Johannesa uprzejmie, a on zakochuje się w niej jeszcze bardziej, nie wierząc w jej złą naturę.