Przeniósł się do Wilna w 1940 roku, gdzie wykładał od 1941 roku na Wileńskiej Akademii Sztuk Pięknych. Uzyskał tytuł profesora w 1944 roku. Przeniesiono go z pracowni pejzażu do katedry Tekstyliów w 1952 roku, ponieważ nie angażował się w sowiecką ideologię (zob. realizm socjalistyczny). Od 1945 do 1985 nieprzerwanie nauczał malarstwa w Wileńskim Instytucie Sztuki.

Jego dzieci to kaletniczka i architekt .

Został pochowany w grobie rodzinnym na wileńskim Cmentarzu na Rossie, grób figuruje w rejestrze . Z okazji 100. rocznicy urodzin artysty odsłonięto tablicę pamiątkową na domu, w którym mieszkał w Wilnie przy Kaštonų g. 5.

Nagrody Ludowy Artysta ZSRR

(1965)

Twórczość mały|Obraz pt. Senas meistras (1939) na litewskim znaczku w 1993 roku Studiował malarstwo dawnych mistrzów: Tycjana, Rembrandta, Pietera Brueghela, a także m.in. Eugène’a Delacroix, Claude’a Moneta; największą inspirację dla niego stanowiły dzieła Paula Cézanne’a, którego prace oglądał w Paryżu w 1930 roku. Inspirował się także twórczością m.in. Vincenta van Gogha czy Pabla Picassa. Na skutek nieukończenia pełnych studiów artystycznych uważał się za samouka. W jego twórczości z lat 30. XX wieku pojawiają się paryskie motywy muzyków, zakochanych, cyrkowców;