1 lutego 1972 Rano premier Heath przemawiał w Izbie Gmin na temat warunków dochodzenia w sprawie krwawej niedzieli kierowanego przez lorda najwyższego sędziego Anglii i Walii . Początkowo premier stwierdził, że „nie chce teraz komentować wydarzeń z ostatniej niedzieli”, ale później dodał: „Siły bezpieczeństwa podlegają bardzo surowym rozkazom. Oczywiście obowiązkiem Rządu Jej Królewskiej Mości, a w szczególności ministra obrony, jest dopilnowanie, aby rozkazy te były właściwe i wykonywane”. 2 lutego 1972 thumb|Dziennikarze przygotowujący reportaż następnego dnia po pożarze ambasady 2 lutego po południu, w dniu pogrzebu 11 z 13 ofiar śmiertelnych krwawej niedzieli, odbył się duży marsz protestacyjny w centrum Dublina, po którym nastąpił przemarsz w kierunku pobliskiego budynku ambasady brytyjskiej. Wówczas korespondent Raidió Teilifís Éireann Tom McCaughren oszacował, że w zamkniętej przestrzeni tuż przed budynkiem zgromadziło się od ośmiu do dziesięciu tysięcy osób. Szacunki liczebności wcześniejszej części marszu wahają się od 20 000 do 100 000 osób. Tłum na ulicy i w pobliżu obiektu utrudniał interwencję sił bezpieczeństwa, a później straży pożarnej. Protestujący nieśli czarne żałobne flagi, flagi Irlandii i plakaty potępiające brytyjski rząd.