W 1848 roku został adiutantem gen. Friedricha von Wrangla, z którym wkroczył do Szlezwiku. Podczas I wojny o Szlezwik nie uczestniczył bezpośrednio w działaniach wojennych, gdyż pełnił jedynie służbę sztabową. Po zakończeniu konfliktu, na wniosek gen. von Wrangla, został awansowany na stopień majora poza kolejnością. W 1849 roku rozpoczął służbę w Departamencie Historii Sztabu Generalnego. Dalszą karierę związał z gen. von Wranglem, któremu towarzyszył jako obserwator podczas manewrów we Sardynii i w Rosji. W 1855 roku, w stopniu podpułkownika (niem. Oberstleutnant) objął funkcję szefa sztabu III Korpusu Armijnego, którego dowódcą był gen. von Wrangel. W 1857 roku został dowódcą 31. Pułk Piechoty, który stacjonował w Erfurcie i na tym stanowisku awansował na stopień pułkownika (niem. Oberst).