Pełnił tę funkcję do 1870 roku, kiedy po wybuchu wojny z Francją został mianowany dowódcą II Korpusu i awansowany na stopień generała piechoty (niem. General der Infanterie). II Korpus wchodził w skład III Armii dowodzonej przez księcia Fryderyka Karola. Jego jednostka uczestniczyła między innymi w bitwie pod Gravelotte, w której poniosła spore straty. Podczas oblężenia Paryża powstrzymał przybywające stolicy z odsieczą wojska francuskie, które zostały rozbite w bitwie pod Champigny. Uczestniczył również w walkach przeciwko Armii Wschód dowodzonej przez gen. Charlesa-Denisa Bourbaki. II Korpus pod wodzą Fransecky'ego był ostatnią pruską jednostką walcząca na francie wojny 1870 roku. Za swoje zasługi podczas konfliktu otrzymał między innymi liście dębu do Orderu Pour le Mérite oraz został mianowany szefem 42. Pułku Piechoty.
W 1871 roku powierzono mu dowództwo nowo utworzonego XV Korpusu Armijnego, stacjonującego w Strasburgu. W 1879 roku, po objęciu stanowiska gubernatora Alzacji-Lotaryngii przez feldmarszałka Edwina von Manteuffela, został gubernatorem wojskowym Berlina. Przeszedł w stan spoczynku w 1882 roku, ze względu na pogarszający się stan zdrowia.