Ropucha () – baśń literacka autorstwa Hansa Christiana Andersena, wydana po raz pierwszy w 1866 roku.

Publikacja Baśń literacka Andersena o Ropusze została po raz pierwszy opublikowana przez wydawnictwo C.A. Reitzel w Kopenhadze 11 grudnia 1866 roku w antologii Nowe Bajki i Opowieści. Druga Seria. Czwarta Kolekcja. 1866 (). W katalogu dzieł Andersena, autorstwa , baśń opatrzona jest numerem 914. Utwór został wznowiony za życia pisarza 12 grudnia 1871 roku w zbiorze Bajki i opowieści. Tom czwarty () wraz z innymi 26 opowiadaniami.

Polskie przekłady Ropucha została przetłumaczona na język polski: 1890 – Ropucha: 1892 – Ropucha: tłumaczenie anonimowe: 1899 – Ropucha: 1908 – Ropucha: 1931 – Ropucha: 2006 – Ropucha, w tłum. Bogusławy Sochańskiej, Baśnie i opowieści. T. III: 1862–1873 (z oryginału duńskiego).

Fabuła Studnia jest głęboka, a sznur długi, przez co trudno wyciągnąć wiadro z wodą. Słońce nigdy nie sięga dna, ale tam, gdzie pada jego światło, rośnie zieleń między kamieniami. W studni mieszka rodzina ropuch, która spadła tam z góry razem ze starą ropuchą. Zielone żaby uznają je za krewnych i nazywają „gośćmi studni”. Stara ropucha raz znalazła się w wiadrze, ale światło ją oślepiło i z bólem kręgosłupa wróciła do wody.