Wilhelm Johann von Krauseneck (ur. 13 października 1774 w Bayreuth, zm. 2 listopada 1850 w Berlinie) – pruski generał piechoty, szef pruskiego Sztabu Generalnego w latach 1829–1848.
Życiorys
Wczesna kariera W 1791 roku rozpoczął kształcenie wojskowe jako kadet w Plassenburgu. Otrzymał wykształcenie inżyniera geografa i w 1794 roku został wysłany na ziemie przejęte przez Królestwo Prus w ramach II rozbioru Polski, gdzie uczestniczył w pracach geodezyjnych. W 1797 roku otrzymał stopień porucznika (niem. Premierleutnant) i przydzielono go do 2. Wschodniopruskiej Brygady Fizylierów.
Wojny napoleońskie W 1806 roku został dowódcą kompanii, na czele które uczestniczył między innymi w bitwie pod Wackern. Za zasługi w bitwie został odznaczony przez króla Fryderyka Wilhelma III orderem Pour le Mérite. W 1808 roku awansował na stopień majora i na wniosek gen. Gernharda von Scharnhorsta został przeniesiony do jednostek artylerii. Jednak już w 1809 roku Krauseneck złożył wniosek o ponowny przydział do piechoty i otrzymał decyzję pozytywną. W tym samym roku został dowódcą kompanii w Pułku Gwardii. W 1812 roku odpowiadał za przygotowanie regulaminu na nadchodzącą inwazję na Rosję, a następnie objął dowództwo nad twierdzą Grudziądz.