Franciszek Bożek, ps. „Ramzes” (ur. 24 sierpnia 1892 w Wólce Małkowej, zm. w 20 października 1951 we Wronkach) – kapitan piechoty rezerwy Wojska Polskiego i Armii Krajowej, dowódca placówki AK w Tryńczy, nauczyciel.
Życiorys Syn Józefa i Zofii z d. Sum. W 1907 roku ukończył 5-klasową szkołę męską w Sieniawie. W latach 1908–1913 uczył się w c. k. Seminarium Nauczycielskim Męskim w Rzeszowie. W latach 1913–1914 był zastępcą nauczyciela w 1-klasowej szkole eksponowanej w Końskiej Ulicy-Majdanie Sieniawskim.
W 1914 roku został zmobilizowany do 34 pułku piechoty Obrony Krajowej w Jarosławiu. Od stycznia do marca 1915 roku był słuchaczem szkoły oficerskiej 10 Korpusu w Bazinie na Węgrzech. 2 maja jako dowódca plutonu wyruszył na front wschodni. 1 sierpnia 1915 roku awansował do stopnia chorążego. Walczył w obronie twierdzy Przemyśl. W lipcu 1916 roku został wzięty do niewoli rosyjskiej i osadzono go w obozie jenieckim w guberni kujbyszewskiej.