Wiosną 1942 roku został przyjęty przez kpt. Teofila Banacha „Skrzydłowskiego” do AK. 3 kwietnia 1943 roku został dowódcą Placówki AK Tryńcza. W lutym 1944 roku był egzaminatorem elewów turnusu szkoły podoficerskiej Obwodu. W grudniu 1944 roku na odprawie dowódców placówek, w gajówce między Sieteszą i Chodakówką, nakazał Janowi Tothowi „Mewa” zorganizowanie oddziału zwalczającego lewicowych działaczy politycznych, członków PPR, funkcjonariuszy UB i MO oraz żołnierzy sowieckich. W lutym 1945 roku na naradzie dowództwa oddziału „Mewy” w Sieniawie, zaproponował likwidację ośmiu członków PPR. W maju 1945 roku przekazał dowództwo Placówki AK (DSZ) Tryńcza, Józefowi Rachwałowskiemu.
Wyjechał na Górny Śląsk i był kierownikiem szkoły powszechnej nr 2 w Sosnowcu. 1 września 1945 roku został kierownikiem szkoły powszechnej nr 17 w Bytomiu. W latach 1946–1948 wspólnie z Stanisławem Łakotą „Portos”, Edwardem Cieślą „Zabawa” i Tadeuszem Cieślą punkt przerzutowy emigrantów na zachód. W maju 1947 roku został członkiem SL, a także był inspektorem oświaty rolniczej. 1 września 1947 roku został nauczycielem w Szkole Przemysłowo-Górniczej w Bobrku.